پرش به محتوای اصلی
شمس مغربی شمس مغربی

غزلیات

شمارهٔ ۶۷

مَهَت هر لحظه از کو می‌نماید

هلال‌آسای ابرو می‌نماید

سر از جیب پری‌رویان برآرد

رخ از روی پری‌رو می‌نماید

به هر سوزان کنم هردم توجه

که رویت هردم از سو می‌نماید

پریشان زان شوم هردم که زلفت

دلم را ره به یک سو می‌نماید

مرا اندر خم چوگان زلفت

جهان جان و دل رو می‌نماید

خیال قامتت بر طرف چشمم

چو سروی بر لب جو می‌نماید

ز خالت غارت ترکانه آید

اگرچه همچو هندو می‌نماید

به چشم مغربی از غمزه توست

هر آن سحری که جادو می‌نماید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۹دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببرد
  2. شمارهٔ ۷۰ز قدت سرو بستان آفریدند
  3. شمارهٔ ۷۱از جنبش این دریا هر موج که برخیزد
  4. شمارهٔ ۷۲شاه بتان ماه رخان عرب رسید
  5. شمارهٔ ۷۳جانم از پرتو روی چنان می‌گردد
  6. شمارهٔ ۷۴مرا بفقر و فنا افتخار میباشد
  7. شمارهٔ ۷۵رخت هر دم جمالی مینماید
  8. شمارهٔ ۷۶رخت گرچه چو خورشید فلک مستور می‌باشد
همه‌ی غزلیات ←

شمس مغربی درباره‌ی شمس مغربی

ملا محمد شیرین مغربی تبریزی معروف به شیرین یا ملامحمد شیرین و مشهور به شمس مغربی (۷۴۹–۸۰۹ هجری) صوفی و شاعر ایرانی نیمه دوم قرن هشتم هجری است. سال و محل وفات وی را یکی از سالهای ۸۰۹ تا ۸۱۰ قمری در سرخاب تبریز نوشته‌اند. وی در حظیره بابافرید به خاک سپرده شده است. علت ناموری و تخلص وی به مغربی را عده‌ای سفر او به مغرب و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.