پرش به محتوای اصلی
شمس مغربی شمس مغربی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷

ای صفاتت حجاب چهره ذات

ذات پاکت ظهور بخش صفات

آفتاب رخت چو تابان گشت

منهدم شد ز نور او ظلمات

لب تو بر جهان مرده دمید

نفسی زان بیافت حیات

آنجهان در خروش و جوش آمد

پیش مهر رخ تو چون ذرّات

عالمی را چو نفی بود عدم

لب جانبخش تو نمود اثبات

جنبش از توست جمله عالم را

ورنه دارد عدم سکَون و ثبات

از چه شد عالمِ فقیر غنی

گر نکردی برون ز گنج ذکوات

وانچه او آدمش همی دانند

نسخه عالم است و مظهر ذات

مغربی آنچه عالمش خوانند

عکس رخسار تست در مرآت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹ای از دو جهان نهان عیان کیست
  2. شمارهٔ ۲۰ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیست
  3. شمارهٔ ۲۱مهر سر گشته کافتاب کجاست
  4. شمارهٔ ۲۲اگر ز روی براندازد او نقاب صفات
  5. شمارهٔ ۲۳ساقی باقی که جانم مست اوست
  6. شمارهٔ ۲۴چنان مستم چنان مستم چنان مست
  7. شمارهٔ ۲۵آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلست
  8. شمارهٔ ۲۶دلی که آینه روی شاهد ذات است
همه‌ی غزلیات ←

شمس مغربی درباره‌ی شمس مغربی

ملا محمد شیرین مغربی تبریزی معروف به شیرین یا ملامحمد شیرین و مشهور به شمس مغربی (۷۴۹–۸۰۹ هجری) صوفی و شاعر ایرانی نیمه دوم قرن هشتم هجری است. سال و محل وفات وی را یکی از سالهای ۸۰۹ تا ۸۱۰ قمری در سرخاب تبریز نوشته‌اند. وی در حظیره بابافرید به خاک سپرده شده است. علت ناموری و تخلص وی به مغربی را عده‌ای سفر او به مغرب و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.