پرش به محتوای اصلی
شمس مغربی شمس مغربی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۹

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیم

هر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

هر قبله که بگزید دل از بهر اطاعت

آن قبله دل را خم ابروی تو دیدیم

هر سرو روان را که درین گلشن دهر است

بر رسته ببستان و لب جوی تو دیدیم

از باد صبا بوی خوشت دوش شنیدیم

با باد صبا قافله بوی تو دیدیم

روی همه خوبان جهان بهر تماشا

دیدیم ولی آینه روی تو دیدیم

در دیده شهلای بتان همه عالم

کردیم نظر نرگس جادوی تو دیدیم

تا مهر رخت بر همه ذرّات بتابید

ذرّات جهان را به تکاپوی تو دیدیم

در ظاهر و باطن بمجاز و بحقیقت

خلق دو جهان را همه رو سوی تو دیدیم

هر عاشق دیوانه که در جملگی تست

بر پای دلش سلسله موی تو دیدیم

سر حلقه رندان خرابات مغان را

دل در شکن حلقه گیسوی تو دیدیم

از مغربی احوال مپرسید که او را

سودا زده طره هندوی تو دیدیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۱بر دو عالم پادشاهی میکنم
  2. شمارهٔ ۱۲۲از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم
  3. شمارهٔ ۱۲۳ما مست و خراب چشم یاریم
  4. شمارهٔ ۱۲۴گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم
  5. شمارهٔ ۱۲۵ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابم
  6. شمارهٔ ۱۲۶معنی حسن تو در صورت جان میبینم
  7. شمارهٔ ۱۲۷ما از میان خلق کناری گرفته ایم
  8. شمارهٔ ۱۲۸یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم
همه‌ی غزلیات ←

شمس مغربی درباره‌ی شمس مغربی

ملا محمد شیرین مغربی تبریزی معروف به شیرین یا ملامحمد شیرین و مشهور به شمس مغربی (۷۴۹–۸۰۹ هجری) صوفی و شاعر ایرانی نیمه دوم قرن هشتم هجری است. سال و محل وفات وی را یکی از سالهای ۸۰۹ تا ۸۱۰ قمری در سرخاب تبریز نوشته‌اند. وی در حظیره بابافرید به خاک سپرده شده است. علت ناموری و تخلص وی به مغربی را عده‌ای سفر او به مغرب و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.