پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۱

خط کز لب آن پسر دمیده ست

افسون است که بر شکر دمیده ست

بنگر که ز آب دیده یکی ست

آن سبزه خوش که بر دمیده ست

از رشک رخت سحر دم سرد

بر آینه قمر دمیده ست

برخاست ز آتش رخت دود

از بس که خط تو بر دمیده ست

آخر شکری بده به خسرو

زان لب که نبات بر دمیده ست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۳ما را دل زار مستمند است
  2. شمارهٔ ۱۷۴چشمم که بر روی تو فتاده ست
  3. شمارهٔ ۱۷۵آنجاست دل من و هم آنجاست
  4. شمارهٔ ۱۷۶زلف تو هنوز تابدار است
  5. شمارهٔ ۱۷۷چشمت که میان خواب نازست
  6. شمارهٔ ۱۷۸یک موی ترا هزار دام است
  7. شمارهٔ ۱۷۹زلف سیه تو مشک چین است
  8. شمارهٔ ۱۸۰می نوش که دور شادمانیست
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.