پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۶۳

نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم

زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما

ما راه در آن خانه معمور گرفتیم

گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان

ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم

در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش

تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم

ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم

چون روح نفس در نفس صور گرفتیم

در حضرت سلطان معانی به حقیقت

بردیم مثال خود و منشور گرفتیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۶۵آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟
  2. شمارهٔ ۱۲۶۶ما از هوس روی بتان باز نیاییم
  3. شمارهٔ ۱۲۶۷جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم
  4. شمارهٔ ۱۲۶۸عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم
  5. شمارهٔ ۱۲۶۹صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم
  6. شمارهٔ ۱۲۷۰ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟
  7. شمارهٔ ۱۲۷۱عاشق شدم و محرم این کار ندارم
  8. شمارهٔ ۱۲۷۲گمراه شدم، ره سوی جانان ز که پرسم؟
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.