پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۳

آن خطّ شب مثال که بر خور نوشته اند

یا رب چه دلفریب و چه در خور نوشته اند

از خضر نامه ئی بلب چشمه ی حیات

گوئی محرّران سکندر نوشته اند

یانی مگر برات نویسان ملک شام

وجهی بر آفتاب منوّر نوشته اند

گفتم که منشیان شهنشاه نیمروز

از شب چه آیتیست که بر خور نوشته اند

در خنده رفت و گفت که مستوفیان روم

خطی باسم اجری قیصر نوشته اند

یا از پی معیشت سلطان زنگبار

تمغای هند بر شه خاور نوشته اند

گوئی که بسته اند تب لرز آفتاب

کز مشک آیتی بشکر بر نوشته اند

یا نی دعائی از پی تعویذ چشم زخم

بر گرد آن عقیق چو شکّر نوشته اند

ریحانیان گلشن روی تو بر سمن

خطّی بخون لاله ی احمر نوشته اند

وصف لبت کز آن برود آب سلسبیل

حوران خلد بر لب کوثر نوشته اند

خواجو محرّران سرشکم بسیم ناب

اسرار عشق بر ورق زر نوشته اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۵هر کو نظر کند به تو صاحب‌نظر شود
  2. شمارهٔ ۹۶بدشمنان گله از دوستان نشاید کرد
  3. شمارهٔ ۹۷نی ز دود دل پر آتش ما می نالد
  4. شمارهٔ ۹۸هم عفی الله نی که ما را مرحبائی می زند
  5. شمارهٔ ۹۹یاد باد آنک نیاورد ز من روزی یاد
  6. شمارهٔ ۱۰۰همرهان رفتند و ما را در سفر بگذاشتند
  7. شمارهٔ ۱۰۱مرغ در راه او پر اندازد
  8. شمارهٔ ۱۰۲یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود
همه‌ی غزلیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.