پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳

جانم از غم بلب رسیده ی تست

دلم از دیده خون چکیده ی تست

راستی را قد خمیده ی من

نقشی از ابروی خمیده ی تست

طوطی جانم از پی شکرت

ز آشیان بدن پریده ی تست

با لب لعل روح پرور تو

جوهر روح پروریده ی تست

شاید ار سر نهند سرداران

پیش رویت که برکشیده ی تست

دل شوریدگان بی آرام

در سر زلف آرمیده ی تست

دیده نادیده می کنی و مرا

دیده پیوسته در دو دیده ی تست

بنده را کو بزر کنند بها

بی بها بنده زر خریده ی تست

دل خواجو بجان رسید و مرا

جان غمگین بلب رسیده ی تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵ز عشق غمزه و ابروی آن صنم پیوست
  2. شمارهٔ ۷۶آنچه نماز زنده دلان جز نیاز نیست
  3. شمارهٔ ۷۷این چنین صورت گر از آب و گلست
  4. شمارهٔ ۷۸رخش با آب و آتش در نقابست
  5. شمارهٔ ۷۹گره ی زلف بهم برزده کاین مشک تتارست
  6. شمارهٔ ۸۰ایکه از دفتر حسنت مه تابان بابیست
  7. شمارهٔ ۸۱شکنج زلف سیاه تو بر سمن چه خوشست
  8. شمارهٔ ۸۲ایکه زلف سیهت بر گل روی آشفته‌ست
همه‌ی غزلیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.