پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماست

در پیش تو نیست روشن اینک پیداست

سرو چمن از نشاط آن می نالد

کو را گفتم بقامتش مانی راست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴ای آن که شبت جیب ثریا بگرفت
  2. شمارهٔ ۱۵ای چشم تو مخمور و من از چشم تو مست
  3. شمارهٔ ۱۶هر چند که یک موی نَیرزم بر دوست
  4. شمارهٔ ۱۷بر خاک درت غم‌ست کو محرم ماست
  5. شمارهٔ ۱۸چون زلف تو بر مه سر چوگان بشکست
  6. شمارهٔ ۱۹ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست
  7. شمارهٔ ۲۰می‌گفت مگر ملامت از ما بگرفت
  8. شمارهٔ ۲۱از چشم تو هر که مِی‌پرستی آموخت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.