پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱

از چشم تو هر که مِی‌پرستی آموخت

ملک دو جهان به جرعه‌ای مِی بفروخت

چون آتش عشق در دل تنگ افتاد

هر چیز که بود در میان جمله بسوخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳با اشک و رخ ار سیم و زرت گردانند
  2. شمارهٔ ۲۴آن کو به سوی کعبه مرا راه نمود
  3. شمارهٔ ۲۵گر یار نه آن بود که ره می‌پیمود
  4. شمارهٔ ۲۶دیدیم که در کعبه به جز یار نبود
  5. شمارهٔ ۲۷آن‌ها که دوای دل افگار کنند
  6. شمارهٔ ۲۸مستان چو هوای در میخانه کنند
  7. شمارهٔ ۲۹هر کو لب جام لا یزالی بوسد
  8. شمارهٔ ۳۰ای آنک دل از مهر رخت جان نبرد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.