پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

دیدیم که در کعبه به جز یار نبود

وین طرفه که از کعبهٔ خود آثار نبود

آن دم که ز دِیر، خیمه بر کعبه زدیم

در کعبه و دِیر هیچ دیار نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸مستان چو هوای در میخانه کنند
  2. شمارهٔ ۲۹هر کو لب جام لا یزالی بوسد
  3. شمارهٔ ۳۰ای آنک دل از مهر رخت جان نبرد
  4. شمارهٔ ۳۱آن یار که درد از دل ما می‌چیند
  5. شمارهٔ ۳۲از دیدهٔ من چو دم‌به‌دم خون آید
  6. شمارهٔ ۳۳در ماتم من مرغ صراحی موید
  7. شمارهٔ ۳۴مخمورم و از کسی شرابم نرسید
  8. شمارهٔ ۳۵نرگس بنگر نشسته در سایهٔ بید
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.