پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

شوقیات

شمارهٔ ۲۲۸

تحیتی چو هوای ریاض خلد برین

تحیتی چو رخ دلگشای حور العین

تحیتی چو شمیم شمامه ی سنبل

تحیتی چو نسیم روایح نسرین

تحیتی چو تف آه عاشقان دلسوز

تحیتی چو دم صبح صادقان مشکین

تحیتی گهر آگین چو دیده ی فرهاد

تحیتی شکر افشان چو پسته ی شیرین

تحیتی همه زاری چو نامه ی ویسه

تحیتی همه یاری چو پاسخ رامین

تحیتی چو فروغ جمال شمع چگل

تحیتی چو خط مشک رنگ لعبت چین

تحیتی که بود حرز بازوی افلاک

تحیتی که بود ورد جان روح امین

تحیتی که کند نفس قدسیش تقریر

تحیتی که ازو کام جان شود شیرین

تحیتی که شود زخم سینه را مرهم

تحیتی که دهد درد خسته را تسکین

کدام پیک همایون رساند از خواجو

بحضرتی که بنضرت بود بهشت برین

ادامه‌ی شوقیات

  1. شمارهٔ ۲۳۰ای باد سحرگاهی زینجا گذری کن
  2. شمارهٔ ۲۳۱خوشا صبح و صبوحی با هُمالان
  3. شمارهٔ ۲۳۲دوش چون از لعل میگون تو می گفتم سخن
  4. شمارهٔ ۲۳۳امشب ای یار قصد خواب مکن
  5. شمارهٔ ۲۳۴خیز و در بحر عدم غوطه خور و ما را بین
  6. شمارهٔ ۲۳۵چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستان
  7. شمارهٔ ۲۳۶ترا که گفت که قصد دل شکسته ی ما کن
  8. شمارهٔ ۲۳۷نسیم صبح کز بویش مشام جان شود مشکین
همه‌ی شوقیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.