پرش به محتوای اصلی
کلیم کلیم

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۸

در طریق خودنمائی شیوه دلخواه نیست

غیر دعوی بلند و همت کوتاه نیست

کیسه ای بر وعده های بخت نتوان دوختن

خفته گر در خواب حرفی گفت از آن آگاه نیست

از نفاق صحبت مردم ز بس رم کرده ایم

ناله ما نیز با خضر اثر همراه نیست

خاطر آشفته ای دارم که هر ساعت نفس

راه لب را می کند گم گر چراغ آه نیست

هر چه ترکش می توان کردن، بدست آورده گیر

غم زناکامی نباشد همت ار کوتاه نیست

مرگ تلخ و زندگی هم سربسر درد و غمست

پشت و روی کار عالم هیچگه دلخواه نیست

کعبه عشق تو پنداری سر کوی فناست

می توان رفتن ولی در بازگشتن راه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۰پای بی کفش از سری کاید بسامان بهترست
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۱براه عشق تو جز اشک و آه با من نیست
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۲این سطرهای چین که ز پیری بروی ماست
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۳سیل در اقلیم ما پیرایه بند خانه است
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۴چاره خاموشی بود هر جا سخن در شیر نیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۵همیشه کارم در کار خیر تأخیرست
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۶عاقل سپر زخم زبان گوش گران یافت
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۷آن صید پیشه فکر مدارا نکرده است
همه‌ی غزلیات ←

کلیم درباره‌ی کلیم

ابوطالب کلیم همدانی یا کلیم کاشانی (زاده به سال ۹۹۰ هجری قمری در همدان، درگذشته به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در کشمیر) شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری است. اصل وى از همدان بود و از این جهت در تذکره‌ها از او با نام کلیم همدانی نیز یاد شده اما چون بیشتر در کاشان اقامت داشت به کلیم کاشانى معروف است. وی پس از تحصیل در کاشان و شیراز در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.