پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۷۶

تا نهاد آن آفتاب شعله خو پا در چمن

همچو بوی گل ز هم پاشید دل‌ها در چمن

تا کدامین لعل میگونش به رقص آورده است

جلوهٔ طاووس دارد سرو مینا در چمن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۷۸بوسی ز کنج لعل لبش انتخاب کن
  2. شمارهٔ ۹۷۹انکسار مرا تماشا کن
  3. شمارهٔ ۹۸۰غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن
  4. شمارهٔ ۹۸۱ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
  5. شمارهٔ ۹۸۲امروز چون توان به مدارا گریستن
  6. شمارهٔ ۹۸۳چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
  7. شمارهٔ ۹۸۴شعلهٔ حسن ز تو سینهٔ سوزان از من
  8. شمارهٔ ۹۸۵شد بهار و گشت عالم گلستان، ما همچنان
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.