پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۷۹

انکسار مرا تماشا کن

اعتبار مرا تماشا کن

بار دل می کشم ز بیکاری

کارو بار مرا تماشا کن

داغ داغ است لخت لخت دلم

لاله زار مرا تماشا کن

گشته آبستن هزار سحر

شب تار مرا تماشا کن

بی تو روز و شبم به ناله گذشت

روزگار مرا تماشا کن

در نیابم ز لاغری به نظر

جسم زار مرا تماشا کن

گل گل ازیاد او شکفته دلم

خارخار مرا تماشا کن

بر نمی خیزد از زمین گردم

انکسار مرا تماشا کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۸۱ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
  2. شمارهٔ ۹۸۲امروز چون توان به مدارا گریستن
  3. شمارهٔ ۹۸۳چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
  4. شمارهٔ ۹۸۴شعلهٔ حسن ز تو سینهٔ سوزان از من
  5. شمارهٔ ۹۸۵شد بهار و گشت عالم گلستان، ما همچنان
  6. شمارهٔ ۹۸۶چو گل شکفت دگر توبه اختیار مکن
  7. شمارهٔ ۹۸۷چنان یکباره ترک تیغ باز من برید از من
  8. شمارهٔ ۹۸۸شد خیال رویش از بس آشنای چشم من
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.