پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۹۷۴

به سعی در طلبش راه جستجو سر کن

می دگر ز گداز نفس به ساغر کن

حدیث ریختن خونم از تو کس نشنید

از این شراب برای شگون لبی تر کن

به سینه داغ تو زان بیشتر که نیک شود

به کاو کاو سر ناخنش نکوتر کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۷۶تا نهاد آن آفتاب شعله خو پا در چمن
  2. شمارهٔ ۹۷۷ساز شد در پردهٔ خاموشی آخر جنگ من
  3. شمارهٔ ۹۷۸بوسی ز کنج لعل لبش انتخاب کن
  4. شمارهٔ ۹۷۹انکسار مرا تماشا کن
  5. شمارهٔ ۹۸۰غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن
  6. شمارهٔ ۹۸۱ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
  7. شمارهٔ ۹۸۲امروز چون توان به مدارا گریستن
  8. شمارهٔ ۹۸۳چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.