شمارهٔ ۳۰۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۱۰دل از خیال رخت سرخوش ایاغ گل است
2. شمارهٔ ۳۱۱دل گرفتار است تا گردآور سیم و زر است
3. شمارهٔ ۳۱۲دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
4. شمارهٔ ۳۱۳بر آفتاب عارض او خال مشکبوست
5. شمارهٔ ۳۱۴پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است
6. شمارهٔ ۳۱۵جنس آسایش متاع کشور بیگانگی است
7. شمارهٔ ۳۱۶محفل صهباپرستان بی نوای ساز نیست
8. شمارهٔ ۳۱۷تا کمان ابروش از چرب نرمی دلکش است