پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۲

از سیه مستی ندانم گل چه و گلشن کجاست

کو گریبان و چه شد پیراهن و دامن کجاست

نقش ارژنگ است از رنگینی نقش خیال

سادهٔ پرکار چون چشم سفید من کجاست

آفت ایوب دردم، تشنهٔ جام شفاست

محنت یعقوب هجرم، بوی پیراهن کجاست

پشت بر دیوار هستی رو به مقصد رفته ام

گشته ام هم بزم جان جویا ندانم تن کجاست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۴جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
  2. شمارهٔ ۲۹۵همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
  3. شمارهٔ ۲۹۶با اسیران نازها امروز زنجیر تو داشت
  4. شمارهٔ ۲۹۷در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
  5. شمارهٔ ۲۹۸شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
  6. شمارهٔ ۲۹۹دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
  7. شمارهٔ ۳۰۰بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است
  8. شمارهٔ ۳۰۱زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.