پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۱

فتاد تا دلم آن مست شوخ و شنگ شکست

به شیشه خانهٔ رنگم هزار رنگ شکست

نظر به حوصلهٔ من پیاله پیما باش

به روی طاقتم از شوخی تو رنگ شکست

به روی بوالهوس سنگدل نگاه مکن

نشان چون سخت بود می خورد خدنگ شکست

فروغ جبههٔ اسلام را نقابی شد

کلاه گوشهٔ ناز آن بت فرنگ شکست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۳دختر رز خلف سلسلهٔ بیهوشی است
  2. شمارهٔ ۲۹۴جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
  3. شمارهٔ ۲۹۵همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
  4. شمارهٔ ۲۹۶با اسیران نازها امروز زنجیر تو داشت
  5. شمارهٔ ۲۹۷در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
  6. شمارهٔ ۲۹۸شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
  7. شمارهٔ ۲۹۹دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
  8. شمارهٔ ۳۰۰بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.