شمارهٔ ۲۹۷

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۹۹دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
2. شمارهٔ ۳۰۰بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است
3. شمارهٔ ۳۰۱زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
4. شمارهٔ ۳۰۲می تواند در نظر نقش خیال یار بست
5. شمارهٔ ۳۰۳آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
6. شمارهٔ ۳۰۴از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
7. شمارهٔ ۳۰۵مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
8. شمارهٔ ۳۰۶عالم آب است جام می زدست ما شکست