پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰۳

آرام تو نشانهٔ هواداران دل است

تعبیرخوابهای تو بیداری دل است

صبح است ای فلک به هراس از خدنگ آه

اندیشه کن که وقت کمانداری دل است

بدرد عشق ره نبرد کس به گنج وصل

یعنی کلید او به کف زاری دل است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰۵مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
  2. شمارهٔ ۳۰۶عالم آب است جام می زدست ما شکست
  3. شمارهٔ ۳۰۷آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است
  4. شمارهٔ ۳۰۸سرمهٔ گردون به چشمم گرد راهی بیش نیست
  5. شمارهٔ ۳۰۹دور از تو درونم همه باغ از گل داغ است
  6. شمارهٔ ۳۱۰دل از خیال رخت سرخوش ایاغ گل است
  7. شمارهٔ ۳۱۱دل گرفتار است تا گردآور سیم و زر است
  8. شمارهٔ ۳۱۲دلم چو کام هوس زان دو ناب گرفت
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.