پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰۲

می تواند در نظر نقش خیال یار بست

آنکه راه خواب را بر دیدهٔ بیدار بست

دل نهان در گرد الفت کرده از اندک غمی

بر رخ آیینه از آهی توان دیوار بست

می توانم کرد عرض حال دل از هر نگاه

گر زبان شکوه ام را حیرت دیدار بست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰۴از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
  2. شمارهٔ ۳۰۵مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
  3. شمارهٔ ۳۰۶عالم آب است جام می زدست ما شکست
  4. شمارهٔ ۳۰۷آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است
  5. شمارهٔ ۳۰۸سرمهٔ گردون به چشمم گرد راهی بیش نیست
  6. شمارهٔ ۳۰۹دور از تو درونم همه باغ از گل داغ است
  7. شمارهٔ ۳۱۰دل از خیال رخت سرخوش ایاغ گل است
  8. شمارهٔ ۳۱۱دل گرفتار است تا گردآور سیم و زر است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.