پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۰

چرخ را از تو نکو روی تری یاد کجاست؟

آدمی در دو جهان چون تو پریزاد کجاست؟

غنچه آسا دلم از ضبط فغان بی تو شکافت

خامشی کشت مرا، شوخی فریاد کجاست؟

مرگ در حسرت دیدار چو جان سیر منست

کاردانی به جوانمردی فرهاد کجاست؟

سخت ویران شدهٔ بی غمی ام درد کسی

که دلم را زخرابی کند آباد کجاست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۲از سیه مستی ندانم گل چه و گلشن کجاست
  2. شمارهٔ ۲۹۳دختر رز خلف سلسلهٔ بیهوشی است
  3. شمارهٔ ۲۹۴جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
  4. شمارهٔ ۲۹۵همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
  5. شمارهٔ ۲۹۶با اسیران نازها امروز زنجیر تو داشت
  6. شمارهٔ ۲۹۷در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
  7. شمارهٔ ۲۹۸شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
  8. شمارهٔ ۲۹۹دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.