پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰۸

آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او

همچو نقش پا دلم افتاده از دنبال او

از سر خود هر که در راه طلب برداشت دست

چون دو نقش پا دو عالم ماند در دنبال او

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱۰چه کنم با صف مژگان بلا پرور او
  2. شمارهٔ ۱۰۱۱در سحرخیزی به ارباب سعادت یار شو
  3. شمارهٔ ۱۰۱۲مستغنی از می آیم ز جان نگاه او
  4. شمارهٔ ۱۰۱۳چون سر راه تو گیرم دادخواه از دست تو
  5. شمارهٔ ۱۰۱۴ترا دو ابروی پیوسته بر جبین شکفته
  6. شمارهٔ ۱۰۱۵کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه
  7. شمارهٔ ۱۰۱۶در گلویم بی‌تو هردم آب می‌گردد گره
  8. شمارهٔ ۱۰۱۷کو بهاران تا برآید از کمین ابر سیاه
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.