پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰۶

صفا دارد ز بس اندام سیمین سمین او

بریزد سیل آب گوهر از کوه سرین او

چرا در عالم یکرنگی از رنجیدنش رنجم

که خط سرنوشت من بود چین جبین او

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰۸آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او
  2. شمارهٔ ۱۰۰۹ای شوخ قوشجی که ز بیداد خوی تو
  3. شمارهٔ ۱۰۱۰چه کنم با صف مژگان بلا پرور او
  4. شمارهٔ ۱۰۱۱در سحرخیزی به ارباب سعادت یار شو
  5. شمارهٔ ۱۰۱۲مستغنی از می آیم ز جان نگاه او
  6. شمارهٔ ۱۰۱۳چون سر راه تو گیرم دادخواه از دست تو
  7. شمارهٔ ۱۰۱۴ترا دو ابروی پیوسته بر جبین شکفته
  8. شمارهٔ ۱۰۱۵کی کنم سودا به نقد جان و دل کالای آه
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.