پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰۵

حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او

رنگ را آتش به جان افتاده از رخسار او

خانهٔ تن راست از باد نفس بیم زوال

خواب راحت کی سزد در سایهٔ دیوار او

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰۷دمیده همچو مهر از مشرق خوبی جمال او
  2. شمارهٔ ۱۰۰۸آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او
  3. شمارهٔ ۱۰۰۹ای شوخ قوشجی که ز بیداد خوی تو
  4. شمارهٔ ۱۰۱۰چه کنم با صف مژگان بلا پرور او
  5. شمارهٔ ۱۰۱۱در سحرخیزی به ارباب سعادت یار شو
  6. شمارهٔ ۱۰۱۲مستغنی از می آیم ز جان نگاه او
  7. شمارهٔ ۱۰۱۳چون سر راه تو گیرم دادخواه از دست تو
  8. شمارهٔ ۱۰۱۴ترا دو ابروی پیوسته بر جبین شکفته
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.