پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۹

یار خطی که بر عذار نوشت

یولج اللیل فی النهار نوشت

والضحی را که واضحش رخ اوست

سورة اللیل بر کنار نوشت

به خط سبز وصف خط رخش

سبزه بر طرف لاله زار نوشت

لب او پر شکر به مشک و گلاب

مرهم سینه فگار نوشت

بر بیاض رخم محرر اشک

قصه درد انتظار نوشت

قصد شهرت نبود جامی را

کین همه نظم آبدار نوشت

بهر احباب بر صحیفه دهر

نکته ای چند یادگار نوشت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۱شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت
  2. شمارهٔ ۲۴۲دردا که یار جانب ما را نگه نداشت
  3. شمارهٔ ۲۴۳صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت
  4. شمارهٔ ۲۴۴بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشت
  5. شمارهٔ ۲۴۵جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت
  6. شمارهٔ ۲۴۶باز بر شکل دگر می بینمت
  7. شمارهٔ ۲۴۷تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست
  8. شمارهٔ ۲۴۸آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست
همه‌ی غزلیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.