پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۵۱ - خطاب بصدرالدین

ایا صدری که چرخ پیر چون تو

جوانی در همه معنی نیارد

فلک در خدمتت خم می پذیرد

جهان در طاعتت جان می سپارد

سپهر امروز در دیوان جودت

خراج کان و دریا می گذارد

مدیحت جبرئیل از بهر تعویذ

بکلک تیر بر شهپر نگارد

فلک با اینهمه خود رائی او

خلاف رای تو جستن نیارد

به پیش عفو تو خشم تو باید

که تا پیشانی شیران بخارد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵۳ - ترهاتدوستی در سمر کتابی داشت
  2. شمارهٔ ۵۴ - عشوه و تمویهاز منت شرم نیامد که پس از چندین مدح
  3. شمارهٔ ۵۵ - فضل خواجهترا فضل بر دیگری بیش ازین نیست
  4. شمارهٔ ۵۶ - عاقلچرا باید که عاقل بهر روزی
  5. شمارهٔ ۵۷ - خامه و خطای ز خورشید رای روشن تو
  6. شمارهٔ ۵۸ - خدمت رکن الدینبخاک پای رکن الدین اگر چه
  7. شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبودبمعبود بیچون که چون گفت کن
  8. شمارهٔ ۶۰ - تشریفنشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.