پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۵۳ - ترهات

دوستی در سمر کتابی داشت

پیش من صفحه ازان میخواند

که فلان شخص در فلان تاریخ

بیکی بیت بدره ها بفشاند

وان دگر پادشه بیک نکته

فاضلی را فراز تخت نشاند

گفتم ایخواجه ترهاتست این

این سخن بر زبان نباید راند

آخر آن قوم عادیان بودند

که خود از نسلشان یکی بنماند؟

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵۵ - فضل خواجهترا فضل بر دیگری بیش ازین نیست
  2. شمارهٔ ۵۶ - عاقلچرا باید که عاقل بهر روزی
  3. شمارهٔ ۵۷ - خامه و خطای ز خورشید رای روشن تو
  4. شمارهٔ ۵۸ - خدمت رکن الدینبخاک پای رکن الدین اگر چه
  5. شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبودبمعبود بیچون که چون گفت کن
  6. شمارهٔ ۶۰ - تشریفنشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
  7. شمارهٔ ۶۱ - برد نشابوریبیکی برد اشارت کردم
  8. شمارهٔ ۶۲ - جبه و دستارجُبّه و دستار افزونی که من در خدمتت
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.