پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۵۶ - عاقل

چرا باید که عاقل بهر روزی

بر هر ناسزا پرواز گیرد

ز شرکست اینکه مردم از پی رزق

کسی را با خدا انباز گیرد

چه ترسی زانکه خشنودی و خشمش

نه جان بخشد نه روزی باز گیرد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵۸ - خدمت رکن الدینبخاک پای رکن الدین اگر چه
  2. شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبودبمعبود بیچون که چون گفت کن
  3. شمارهٔ ۶۰ - تشریفنشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
  4. شمارهٔ ۶۱ - برد نشابوریبیکی برد اشارت کردم
  5. شمارهٔ ۶۲ - جبه و دستارجُبّه و دستار افزونی که من در خدمتت
  6. شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکناسراف مکن ببذل مالت
  7. شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگتا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
  8. شمارهٔ ۶۵ - مجدالدینخداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزه
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.