پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۵۷ - خامه و خط

ای ز خورشید رای روشن تو

جوهر عقل کرده استمداد

وی ز نوک سیاه خامه تو

برده جان عطارد استعداد

خط تو و استقامت الفش

ارم مطلقست و ذات عماد

لب و دندان و چشم حورالعین

گه زسین تو زاد و گاه از صاد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبودبمعبود بیچون که چون گفت کن
  2. شمارهٔ ۶۰ - تشریفنشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
  3. شمارهٔ ۶۱ - برد نشابوریبیکی برد اشارت کردم
  4. شمارهٔ ۶۲ - جبه و دستارجُبّه و دستار افزونی که من در خدمتت
  5. شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکناسراف مکن ببذل مالت
  6. شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگتا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
  7. شمارهٔ ۶۵ - مجدالدینخداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزه
  8. شمارهٔ ۶۶ - دوریبدانخدای که بی گرد موکب امرش
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.