شمارهٔ ۶۶ - دوری
بدانخدای که بی گرد موکب امرش
غبار صبح برین سبز طاق ننشیند
همای سلطنت او چو بال بگشاید
بر آشیانه این نه رواق ننشیند
سوی معارج عرشش سفر نداند عقل
گر از هدایت او بر براق ننشیند
که نیم ساعت دوری ز حضرت عالیت
مرا برابر ملک عراق ننشیند
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۶۸ - شیخ ابوعامرخسروا زاصطبل تو کو معمور باد
- شمارهٔ ۶۹ - دروغالله الله مگرد گرد دروغ
- شمارهٔ ۷۰ - صبردوستی گفت صبر کن زیراک
- شمارهٔ ۷۱ - اسبکدعاگو اسکبی دارد که هر روز
- شمارهٔ ۷۲ - شوقبخدائی که رخت عزت او
- شمارهٔ ۷۳ - مقتدایان شهرخواجگان را نگر برای خدا
- شمارهٔ ۷۴ - سهل ممتنعبرای دست تو رای کرم چو سهل آمد
- شمارهٔ ۷۵ - باد صبادم عیسی است مگر باد صبا
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.