پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۷۱ - اسبک

دعاگو اسکبی دارد که هر روز

ز عشق کاه تا شب میخروشد

غزل میخوانم و در وی نگیرد

دو بیتی نیز کمتر می نیوشد

توقع دارد از انعام مخدوم

که بر وی توبواری کاه پوشد

و گر که نیست در اصطبل معمور

درین همسایه شخصی میفروشد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۷۳ - مقتدایان شهرخواجگان را نگر برای خدا
  2. شمارهٔ ۷۴ - سهل ممتنعبرای دست تو رای کرم چو سهل آمد
  3. شمارهٔ ۷۵ - باد صبادم عیسی است مگر باد صبا
  4. شمارهٔ ۷۶ - شمسه نرگسای مُلک به‌دیدار تو چون باغ به‌گل شاد
  5. شمارهٔ ۷۷ - خدایگان شریعتخدایگان شریعت علاء دین رسول
  6. شمارهٔ ۷۸ - ذم زاد بومچند گوئی مرا که مذمومست
  7. شمارهٔ ۷۹ - مغز معنیچون ز مدح تو بر اندیشیدم
  8. شمارهٔ ۸۰ - انقلاب اصفهاندیدی تو اصفهان را آن شهر خلد‌پیکر
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.