پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۶۷ - وظیفه

شاعری را اگر دهی دشنام

بر تو آنرا وظیفه پندارد

ور قفائی خورد ز تو بمثل

سر سال آن قفا طمع دارد

بر امید وظایف مردم

شب نباشد که روز نشمارد

هر کرا راه و رسم این باشد

بر تو مرسوم خویش بگذارد؟

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶۹ - دروغالله الله مگرد گرد دروغ
  2. شمارهٔ ۷۰ - صبردوستی گفت صبر کن زیراک
  3. شمارهٔ ۷۱ - اسبکدعاگو اسکبی دارد که هر روز
  4. شمارهٔ ۷۲ - شوقبخدائی که رخت عزت او
  5. شمارهٔ ۷۳ - مقتدایان شهرخواجگان را نگر برای خدا
  6. شمارهٔ ۷۴ - سهل ممتنعبرای دست تو رای کرم چو سهل آمد
  7. شمارهٔ ۷۵ - باد صبادم عیسی است مگر باد صبا
  8. شمارهٔ ۷۶ - شمسه نرگسای مُلک به‌دیدار تو چون باغ به‌گل شاد
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.