شمارهٔ ۶۰ - تشریف
نشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
که گر احسنت نگوئی تو چو تو صد گویند
تو مرا لایق این خدمت تشریفی ده
زانکه تحسین تهی ام دگران خود گویند
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۶۲ - جبه و دستارجُبّه و دستار افزونی که من در خدمتت
- شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکناسراف مکن ببذل مالت
- شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگتا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
- شمارهٔ ۶۵ - مجدالدینخداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزه
- شمارهٔ ۶۶ - دوریبدانخدای که بی گرد موکب امرش
- شمارهٔ ۶۷ - وظیفهشاعری را اگر دهی دشنام
- شمارهٔ ۶۸ - شیخ ابوعامرخسروا زاصطبل تو کو معمور باد
- شمارهٔ ۶۹ - دروغالله الله مگرد گرد دروغ
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.