شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگ
تا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
از بعد ما حدیث من و تو نکو کنند
چون روزگار کش همه کس ذم همیکند
وانگه چو در گذشت همه یاد او کنند
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۶۶ - دوریبدانخدای که بی گرد موکب امرش
- شمارهٔ ۶۷ - وظیفهشاعری را اگر دهی دشنام
- شمارهٔ ۶۸ - شیخ ابوعامرخسروا زاصطبل تو کو معمور باد
- شمارهٔ ۶۹ - دروغالله الله مگرد گرد دروغ
- شمارهٔ ۷۰ - صبردوستی گفت صبر کن زیراک
- شمارهٔ ۷۱ - اسبکدعاگو اسکبی دارد که هر روز
- شمارهٔ ۷۲ - شوقبخدائی که رخت عزت او
- شمارهٔ ۷۳ - مقتدایان شهرخواجگان را نگر برای خدا
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.