پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۶۱ - برد نشابوری

بیکی برد اشارت کردم

سوی آنکس که چنونبود راد

دست بربر زد و پذرفت بطبع

آنچنان کز کرمش گشتم شاد

مدتی رفت و نکرد آنچه شنود

که مرا گشته فراموش ازیاد

گفت از معدنش آرند مگر

کاروان آمد و هم نفرستاد

من نیشابوری ازو خواسته ام

مگرم او یمنی خواهد داد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکناسراف مکن ببذل مالت
  2. شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگتا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
  3. شمارهٔ ۶۵ - مجدالدینخداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزه
  4. شمارهٔ ۶۶ - دوریبدانخدای که بی گرد موکب امرش
  5. شمارهٔ ۶۷ - وظیفهشاعری را اگر دهی دشنام
  6. شمارهٔ ۶۸ - شیخ ابوعامرخسروا زاصطبل تو کو معمور باد
  7. شمارهٔ ۶۹ - دروغالله الله مگرد گرد دروغ
  8. شمارهٔ ۷۰ - صبردوستی گفت صبر کن زیراک
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.