پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیا

کسی کودل درین محنت سرابست

تو چونان دان که او رائی ندارد

ترا زین خاکدان گردی نخیزد؟

که او در غدر همتائی ندارد

مکن تکیه برین گل مهره کو نیز

درین میدان سر و پائی ندارد

ازان که گه بلرزد تا بدانی

که او هم پای برجائی ندارد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عیدای لقای تو عید اهل کرم
  2. شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهانای که همای کرم طبع تو
  3. شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگریک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
  4. شمارهٔ ۴۲ - سپاسای بزرگی که ز شیرین سخنت
  5. شمارهٔ ۴۳ - عذر تقصیر خدمتای کریمی که همای نظرت
  6. شمارهٔ ۴۴ - این قطعه از دیگری است در مدح جمال الدینشعر مخدوم من جمال الدین
  7. شمارهٔ ۴۵ - جواب مجیر بیلقانیهجو میگوئی ای مجیرک هان
  8. شمارهٔ ۴۶ - آری شود ولیک بخون جگر شودایخسروی که هر که کند بندگی تو
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.