پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۳۶ - طالع

نه بکوشش درست روزی خلق

یا بجد و بجهد دادستند

از تکاپوی رزق نفزاید

ورچه هر کس دران فتادستند

مانده بی برگ و بار سرو و چنار

ورچه صد دست برگشادستند

باز نرگس فکنده سر در پیش

تاج زر بر سرش نهادستند

تا بدانی که طالعست همه

هر کسی را بدانچه دادستند

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیاآدمی زینجا نخواهد برد هیچ
  2. شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عیدای لقای تو عید اهل کرم
  3. شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهانای که همای کرم طبع تو
  4. شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگریک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
  5. شمارهٔ ۴۲ - سپاسای بزرگی که ز شیرین سخنت
  6. شمارهٔ ۴۳ - عذر تقصیر خدمتای کریمی که همای نظرت
  7. شمارهٔ ۴۴ - این قطعه از دیگری است در مدح جمال الدینشعر مخدوم من جمال الدین
  8. شمارهٔ ۴۵ - جواب مجیر بیلقانیهجو میگوئی ای مجیرک هان
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.