پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیا

آدمی زینجا نخواهد برد هیچ

گر سکندر گردد و قارون شود

در جهان دیدی که چون آمد نخست

همچنان کامد چنان بیرون شود

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهانای که همای کرم طبع تو
  2. شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگریک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
  3. شمارهٔ ۴۲ - سپاسای بزرگی که ز شیرین سخنت
  4. شمارهٔ ۴۳ - عذر تقصیر خدمتای کریمی که همای نظرت
  5. شمارهٔ ۴۴ - این قطعه از دیگری است در مدح جمال الدینشعر مخدوم من جمال الدین
  6. شمارهٔ ۴۵ - جواب مجیر بیلقانیهجو میگوئی ای مجیرک هان
  7. شمارهٔ ۴۶ - آری شود ولیک بخون جگر شودایخسروی که هر که کند بندگی تو
  8. شمارهٔ ۴۷ - غم خان و مانتا کی غم خان و مان و فرزند
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.