پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

غزلیات

شمارهٔ ۶۲

روز به آخر رسید و یار نیامد

هیچکس از پیش آن نگار نیامد

گفتم با او غمی بگویم اکنون

با که بگویم که غمگسار نیامد

اینهمه بر من ز روز گاربد آمد؟

نه، ز دل آمد ز روزگار نیامد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴چه کنم دوستی یگانه نماند
  2. شمارهٔ ۶۵یاری که بری چو سیم دارد
  3. شمارهٔ ۶۶غمش در دل تنگ ما می‌نشیند
  4. شمارهٔ ۶۷دل را همه آن ز دست برخیزد
  5. شمارهٔ ۶۸جورها کآن شوخ دلبر می‌کند
  6. شمارهٔ ۶۹باز غم تاختن چنان آورد
  7. شمارهٔ ۷۰وه که دگرباره عشق دست برآورد
  8. شمارهٔ ۷۱آه که امید من بیار نه این بود
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.