غمش در دل تنگ ما می‌نشیند
ندانم بر آتش چرا می‌نشیند
دلم نیز مستوجب هر غمی هست
که بر شاهراه بلا می‌نشیند
مرا بر سر آتشی می‌نشاند
چو بینم که با ناسزا می‌نشیند
مرا گفت با دیگری می‌نشینی
ندانم که این بر کجا می‌نشیند
کمر بر چه بندد نداند نگارم؟
که این بار بر جان ما می‌نشیند
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.