شمارهٔ ۶۱

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۶۳یاری که رخش ماه و قدش سرو روان بود
2. شمارهٔ ۶۴چه کنم دوستی یگانه نماند
3. شمارهٔ ۶۵یاری که بری چو سیم دارد
4. شمارهٔ ۶۶غمش در دل تنگ ما می‌نشیند
5. شمارهٔ ۶۷دل را همه آن ز دست برخیزد
6. شمارهٔ ۶۸جورها کآن شوخ دلبر می‌کند
7. شمارهٔ ۶۹باز غم تاختن چنان آورد
8. شمارهٔ ۷۰وه که دگرباره عشق دست برآورد