پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰

دوستان از دوستان یاد آورید

عهد یار مهربان یاد آورید

گر ز یاری یک زمان آسوده‌اید

وقت دوری آن زمان یاد آورید

چون بگوید نکته‌ای شیرین لبی

آن لب شکر فشان یاد آورید

تشنگان را در میان بادیه

سبزه و آب روان یاد آورید

طوطی شیرین نفس را در قفس

کشور هندوستان یاد آورید

جان علوی را در این زندان خاک

مجلس روحانیان یاد آورید

آدم محبوس را در آب و گل

از بهشت جاودان یاد آورید

این جهان چون منزل راحت نبود

عیش‌های آن جهان یاد آورید

در زمان از بی‌زمانی دم زنید

در مکان از لامکان یاد آورید

از همام این نظم را چون بشنوید

بیت آن صاحب قران یاد آورید

پیل را هندوستان یاد آورید

مرغ را از آشیان یاد آورید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشید
  2. شمارهٔ ۱۰۳ای سراندازان سراندازی کنید
  3. شمارهٔ ۱۰۴چون قامت تو سروی در بوستان نروید
  4. شمارهٔ ۱۰۵اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبر
  5. شمارهٔ ۱۰۶دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشتر
  6. شمارهٔ ۱۰۷دوش از لبت ربوده‌ام ای مهربان شکر
  7. شمارهٔ ۱۰۸لبت راست آب حیاتی دگر
  8. شمارهٔ ۱۰۹آفتابی و ز مهرت همه دل‌ها محرور
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.