پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۶

دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشتر

شبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر

اگر به هجر گدازی و گر وصال دهی

هر آنچه رای تو فرمان دهد همان خوشتر

که گفت کز رخ تو ماه آسمان بهتر

که گفت کز قد تو سرو بوستان خوشتر

مدام بر طرف جویبار دیده من

خیال سرو قد یار دل ستان خوشتر

ز هر خوشی و سعادت که در جهان باشد

حضور دلبر و دیدار دوستان خوشتر

رخم به طعنه بدخواه کهربایی به

لبت به خنده نوشین شکرفشان خوشتر

بیا که وصل تو از هر خوشی که نام برند

به نزد عاشق مهجور ناتوان خوشتر

ز خاک کوی تو گردی به نزد چشم همام

ز خلد و کوثر و فردوس و از جنان خوشتر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸لبت راست آب حیاتی دگر
  2. شمارهٔ ۱۰۹آفتابی و ز مهرت همه دل‌ها محرور
  3. شمارهٔ ۱۱۰از آن شکل و شمایل چشم بد دور
  4. شمارهٔ ۱۱۱غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجاز
  5. شمارهٔ ۱۱۲رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوز
  6. شمارهٔ ۱۱۳چه می خورده است چشم نیم‌خوابش
  7. شمارهٔ ۱۱۴زهی شمایل موزون و قد دلبندش
  8. شمارهٔ ۱۱۵نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگش
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.