حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۵
با آنکه نیست از تو بتی دلنوازتر
از روز حشر، شد شب هجرم درازتر
دل شکوه از کدام جفای تو سر کند؟
هر شیوهٔ تو از دگری جانگدازتر
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۳۷ای زلف، پریشان شدگانیم، خبر گیر
- شمارهٔ ۲۳۸ز خط شده ست عذارش بنفشه زار امروز
- شمارهٔ ۲۳۹یک ره درآ به دیده و مستی بهانه ساز
- شمارهٔ ۲۴۰دل طلب کرد، از آن غمزه، عتابی که مپرس
- شمارهٔ ۲۴۱خون گر نخورد زان لب میگون، چه کند کس؟
- شمارهٔ ۲۴۲بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس
- شمارهٔ ۲۴۳از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
- شمارهٔ ۲۴۴غنچه دیدی و دل تنگ ندیدی، افسوس
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.