پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۴۴

غنچه دیدی و دل تنگ ندیدی، افسوس

روی گل دیدی و نیرنگ ندیدی، افسوس

ای که در سایهٔ گل خواب فراغت داری

تپش مرغ شب آهنگ ندیدی، افسوس

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۴۶نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش
  2. شمارهٔ ۲۴۷برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
  3. شمارهٔ ۲۴۸لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
  4. شمارهٔ ۲۴۹سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق
  5. شمارهٔ ۲۵۰ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
  6. شمارهٔ ۲۵۱فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
  7. شمارهٔ ۲۵۲در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
  8. شمارهٔ ۲۵۳به عشق روی تو، چون لاله داغ می طلبم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.