پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۴۶

نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش

همان به، شیشهٔ می را کنم قندیل محرابش

بر آن نازک بدن، دل در برم چون بید می لرزد

پرستاران کنند از برگ گل، گر بستر خوابش

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۴۸لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
  2. شمارهٔ ۲۴۹سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق
  3. شمارهٔ ۲۵۰ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
  4. شمارهٔ ۲۵۱فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
  5. شمارهٔ ۲۵۲در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
  6. شمارهٔ ۲۵۳به عشق روی تو، چون لاله داغ می طلبم
  7. شمارهٔ ۲۵۴ز پی بیگانه خویی را، به امّید وفا افتم
  8. شمارهٔ ۲۵۵در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.