حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۴۹
سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق
داغ خورشید بود بر سر دیوانهٔ عشق
نیست جز سینهٔ تفسیدهٔ این سوخته دل
سرزمینی که در آن سوخته شد دانهٔ عشق
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۵۱فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
- شمارهٔ ۲۵۲در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
- شمارهٔ ۲۵۳به عشق روی تو، چون لاله داغ می طلبم
- شمارهٔ ۲۵۴ز پی بیگانه خویی را، به امّید وفا افتم
- شمارهٔ ۲۵۵در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
- شمارهٔ ۲۵۶من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجم
- شمارهٔ ۲۵۷غبار گشتم و سرگشته وار می گردم
- شمارهٔ ۲۵۸به راه آن وفا دشمن، سر و جان شاد می دادم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.