شمارهٔ ۲۵۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۵۵در کشور ایجاد، ندانم چه گلستم
2. شمارهٔ ۲۵۶من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجم
3. شمارهٔ ۲۵۷غبار گشتم و سرگشته وار می گردم
4. شمارهٔ ۲۵۸به راه آن وفا دشمن، سر و جان شاد می دادم
5. شمارهٔ ۲۵۹نشود گشاده چون نی، گرهی ز کار دردم
6. شمارهٔ ۲۶۰حاصلی که خرمن شد ، نذر خوشه چین دارم
7. شمارهٔ ۲۶۱صبوحی می کند تکلیف، کز می کام بردارم
8. شمارهٔ ۲۶۲شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم