شمارهٔ ۲۴۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۴۵نمی کشد، دل ما را به دام و دانهٔ خویش
2. شمارهٔ ۲۴۶نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش
3. شمارهٔ ۲۴۷برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
4. شمارهٔ ۲۴۸لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
5. شمارهٔ ۲۴۹سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق
6. شمارهٔ ۲۵۰ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
7. شمارهٔ ۲۵۱فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
8. شمارهٔ ۲۵۲در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم